داریم به مهمونی بزرگ و پر برکت خدا نزدیک می شیم .قربون خدا برم که اینقدر به ما فرصت می ده .دیگه تو این ماه حتما حتما دعا کنیم . واسه همدیگه .خدا قبول کنه . آمین.

به همتون فرارسیدن این ماه عزیزو تبریک می گم.

خیلی دوستت دارم گل من بازم منتظرتم

اگه تو از پیشم بری سر به بیابون می ذارم 

                                            هر چی گل شقایقه رو خاک مجنون می ذارم
 اگه تو از پیشم بری من خودم و گم می کنم

                                             یه عمر تو رو شرمنده حرفای مردم می کنم

عشق تو

بر گل به اشتیاق تو شبنم گذاشتند

 
در کوچه های عاشق دل غم گذاشتند

دوستت دارم

خدایا

 به هر که دوست ميداري بياموز

 که عشق از زندگي کردن بهتر است

 و به هر که دوست تر ميداري

بچشان که دوست داشتن از عشق نيز برتر است

در آرزوی دیدارت هستم عزیزم

          زندگی                

                              برگ شدن در مسیر باد نیست

                    امتحان ریشه هاست

                           ریشه هم هرگز اسیر باد نیست

                 زندگی چون پیچک است

      انتهایش میرسد پیش خدا ...                   

اینم یه نقاشی

 برای عزیز دلم که نقاشی خیلی دوست داره

زغم کسی هلاکم که زمن خبر ندارد

                           عجب از محبت من که در او اثر ندارد

                                              غلط است که هر که گوید دل به دل راه دارد

                                                                               دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد

من کسی رو دوست دارم که هیچ وقت عشقمو باور نمی کنه و نمی دونه که بدون اون می میرم

 من این وبلاگو فقط و فقط بخاطر عشقم ساختم.

خیلی دوستت دارم عزیزم

این یک شاخه گل مریم تقدیم به تو  

  فدایت مریم

یکی را دوست می دارم

                                                                     ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم شاید

              بخواند از نگاه من

                               که او را دوست می دارم

                                                                    ولی افسوس او هرگز نمی داند

به برگ گل نوشتم من

 تو را دوست می دارم

                               ولی افسوس او گل را

                                                               به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند

به مهتاب گفتم ای مهتاب

                              سر راهت به کوی او

                                                    سلام من رسان و گو

                                                                        تو را من دوست می دارم

ولی افسوس

              چون مهتاب به روی بسترش لغزید

                                             یکی ابر سیه آمد که روی ماه تابان را بپوشاند

صبا را دیدم و گفتم صبا دستم به دامانت

                                              بگو از من به دلدارم تو را من دوست می دارم

ولی افسوس وصد افسوس

                                        زابر تیره برقی جست که قاصد را میان راه بسوزانید

کنون وامانده از هر جا

دگر با خود کنم نجوا

یکی رادوست می دارم

 ولی افسوس او هرگز نمی داند 

مانده ام چشم به راهت گل من

هر کجا هستی و باشی گویم

که خدا پشت و پناهت گل من